Den grimme ælling

Alle aldrar er hemmeleg for deg, inntil du sjøl kjem dit. Eg brukte år av barndommen min til å lengte etter å bli ein spennande ungdom. Eg såg på dei store jentene som gjekk på realskulen og seinare ungdomsskulen, med høgt oppsett hår, øyensverte på augvippane, og somme hadde til og med raud leppestift! Vi hadde kort, bolleklipt hår, og ljosraude augvippar som ikkje synte i det heile teke! Kvar gong eg såg ein gris, og det gjorde eg både titt og ofte når eg var med far min på praksisrunder rundt om i Lom og Skjåk, tenkte eg at slike augo har eg og, små med ljose augvippar og nesten ikkje auglokk.  Eg kunne få auglokk som synte om eg berre skrukka på panna. Men da lurte folk på kva det var som hadde skremt meg, så det var ikkje måten å gjera det på! Så eg berre gjekk og venta på å bli stor nok til å legge stripar av svart kajalstift rundt auga, og så tjukt med mascara på vippane, så skulle dei få sjå, den grimme ælling skulle bli til svane!

Den sommaren før eg fylte fjorten og skulle byrja på ungdomsskulen, vart utstyret innkjøpt. Eg og Torunne syster la tjukt på!  Med tunga hengande ut gjennom munnen i sterk konsentrasjon, kom streka og sverta på plass! Virkninga var dramatisk! Eit nytt fjes stirra mot meg, eg hoppa opp og ned framfor spegelen i pur lykke!

Foreldra mine og Mormor satte maten i vranga der vi sprang ut frå badet og stilte oss framfor middagsbordet;

–Kæ´i svarte…Døkk ser ut som ho Kleopatra, sa far min.

Det høyrdest  ikkje ut som eit kompliment.

–Hodemin, dokk sjer ut som et spøøkels, sa Mormor , og rista på hovudet.

Vi var usårbar eigentleg, orda prella av, og to svaner svinsa inn på badet att for å beundra verket.

Neste morgon var det skulestart, og med Mormor og Mor ved sida av, fekk vi både to lagt ein noko mindre tydeleg strek rundt auga, og litt mindre mascara. Men kva gjorde vel det, med eit lommespeil i sekken, fiksa vi resten bak eit tre i Presthaugen, midtvegs til skulen!

Og sammen med medelevane våre, minst like oppmåla og med minst like stor nyvunne  sjøltillit  som oss, gjekk vi alle ungdomtida stolte i møte!

Reklamer
Dette innlegget ble publisert i Historier. Bokmerk permalenken.

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google+-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s